Χρόνος διαβάσματος: 7 λεπτά

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τα μάτια και την ψυχή στην Κορινθία και στην καταστροφή που έχουμε αυτήν τη στιγμή, νομίζω ότι όλοι μας στέλνουμε την αλληλεγγύη μας, τόσο στους ανθρώπους όσο και στα δάση που καίγονται, αλλά εμείς του ΜέΡΑ25 θα επιμείνουμε στην τροπολογία που θα καταθέσουμε, τουλάχιστον να εξασφαλίσουμε ότι για τα επόμενα τριάντα χρόνια δεν θα υπάρχει καμία αλλαγή γης στις καμένες περιοχές. Θα ήθελα να πιστεύω ότι και οι υπόλοιπες πολιτικές παρατάξεις, ιδίως μια μέρα σαν τη σημερινή, θα στηρίξουν κάτι τέτοιο.

Πριν μπω στο θέμα της θεραπευτικής κάνναβης, όσον αφορά την τροπολογία, άκουσα πριν τον Υπουργό σας, κύριε Γεωργιάδη, να λέει στις ερωτήσεις των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων του Κ.Κ.Ε και του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν γνωρίζει αυτή τη στιγμή, δεν έχει ενημέρωση τι συμβαίνει με τους εργαζόμενους της «ENERGEAN». Εμείς μόλις είχαμε τηλεφωνική επαφή με εκπροσώπους των εργαζομένων, οι οποίοι μας είπαν ξεκάθαρα ότι τους ανακοινώθηκε σήμερα ότι πενήντα από αυτούς απολύονται και πενήντα βγαίνουν σε εργολαβία.

Καταλαβαίνω ο κύριος Υπουργός να μην έχει πληροφόρηση. Έως ότου αποκτήσει πληροφόρηση, ας αποσύρει την τροπολογία και ας τη φέρει μόνο όταν θα έρθει εδώ να μας πει ότι τα 90,5 εκατομμύρια των εγγυήσεων που θα πάνε στις τράπεζες και τα 9,5 που θα είναι για το ομολογιακό δάνειο θα έρθουν με τους όρους ότι δεν θα γίνει αυτή η απόλυση των εργαζομένων και η μετατροπή τους σε εργολαβικούς. Μέχρι να πληροφορηθείτε, αποσύρετε αυτό το οποίο εσείς λέτε ότι βασίζεται στην έλλειψη πληροφόρησης

Έρχομαι τώρα, λοιπόν, στο θέμα της θεραπευτικής κάνναβης. Αλλά πριν φτάσω στην θεραπευτική κάνναβη, θέλω να πω δυο-τρεις κουβέντες για τη θέση του ΜέΡΑ25 απέναντι στις ουσίες, μία εκ των οποίων είναι η κάνναβη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε όλο τον κόσμο η συζήτηση αυτή, ο διάλογος συνήθως καταλήγει να εμπλέκεται σε μια διελκυστίνδα μεταξύ δύο κακών, μιας Σκύλλας και μιας Χάρυβδης. Η Σκύλλα της καταστολής από τη μία μεριά και η Χάρυβδη της εμπορευματοποίησης από την άλλη. Εμείς στο ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι ακόμα και αυτό είναι πλασματικό, γιατί το μεγαλύτερο δώρο στον έμπορο μιας απαγορευμένης ουσίας είναι η μεγαλύτερη καταστολή. Η μεγαλύτερη καταστολή σε όρους οικονομικούς -σας αρέσει, κύριε Γεωργιάδη, να μιλάτε σε όρους προσφοράς και ζήτησης- τι κάνει; Αυξάνει την τιμή, μειώνοντας την προσφορά της ουσίας. Αυξάνοντας την τιμή, αυξάνονται τα υπερκέρδη της μαφίας. Οπότε ουσιαστικά η συζήτηση αυτή μεταξύ καταστολής και εμπορευματοποίησης καταλήγει να είναι μια συζήτηση, μεταξύ πολιτικών που στηρίζουν τα υπερκέρδη μιας λούμπεν μαφίας και πολιτικών που στηρίζουν τα υπερκέρδη των πολυεθνικών, που πάρα πολλοί θα ήθελαν, τώρα ιδίως που τα καπνά εξαφανίζονται λόγω της πετυχημένης -και ευτυχώς πετυχημένης- αντικαπνιστικής εκστρατείας, να αντικαταστήσουν την καλλιέργεια του καπνού με την καλλιέργεια οτιδήποτε άλλου μπορέσουν, από κάνναβη, όπιο, ό,τι να ’ναι.

Εμάς ως ΜέΡΑ25 η θέση μας είναι ξεκάθαρη και είναι γενναία θέση, διότι έχει και πολιτικό κόστος: Πλήρης αποποινικοποίηση της χρήσης και καμία εμπορευματοποίηση στην προσφορά. Θα μου πείτε πώς μπορεί να γίνει αυτό. Να αποποινικοποιείς από τη μία μεριά τη χρήση και να μην εμπορευματοποιείς την προσφορά. Να σας δώσω ένα παράδειγμα για να βοηθήσω τη συζήτηση. Η υιοθεσία παιδιών δεν είναι ποινικοποιημένη διαδικασία. Αυτό δε σημαίνει ότι φτιάχνουμε αγορά παιδιών και τα πουλάμε. Ακριβώς το ίδιο πρέπει να ισχύει όσον αφορά τις ουσίες, τις ουσίες που μπορεί να έχουν και παρενέργειες, που μπορεί να οδηγήσουν και στον εθισμό. Η αποποινικοποίηση είναι το μεγαλύτερο πλήγμα στη μαφία. Είναι ο μόνος τρόπος μάλιστα να καταστήσεις και όλη αυτήν τη διαδικασία uncool, που λένε και οι νέοι, να την «ξενερώσεις», ρίχνοντάς της την τιμή στο μηδέν. Είναι ο μόνος τρόπος να χτυπήσεις τη λούμπεν μαφία και ταυτόχρονα, να μην ενισχύσεις την άλλη μαφία των πολυεθνικών επιχειρήσεων που θα κάνανε ό,τι κάνανε με τους καπνούς.

Είναι μια ολόκληρη συζήτηση. Δεν θα την κάνουμε τώρα, γιατί το νομοσχέδιό σας δεν αντέχει αυτού του είδους τη σοβαρή κουβέντα, αφορά κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο στο οποίο θα έρθω. Αλλά έτσι, για να είμαστε ξεκάθαροι, η θέση του ΜέΡΑ25 είναι ούτε καταστολή, που είναι το δώρο στη ντόπια μαφία, ούτε η εμπορευματοποίηση που φέρνετε εσείς σήμερα, που είναι ένα δώρο στην ολιγαρχία των πολυεθνικών. Και θα εξηγήσω τι εννοώ.

Κατ’ αρχάς, θα μου επιτρέψετε να κάνω και μία διαφήμιση ενός μέρους του προσυνεδριακού διαλόγου του ΜέΡΑ25. Τη Δευτέρα θα έχουμε μια μεγάλη εκδήλωση, για να συζητήσουμε ακριβώς αυτό, πώς μπορείς να δημιουργείς μια πολιτική και κοινωνική διαδικασία για την προσφορά αυτών των ουσιών, για την παραγωγή, για παράδειγμα, κάνναβης στην Ελλάδα, χωρίς να παραδώσεις αυτήν τη διαδικασία στο εμπόριο των πολυεθνικών.

Πάμε τώρα στο θέμα της θεραπευτικής κάνναβης. Κατ’ αρχάς, άκουσα, κύριε Γεωργιάδη, να λέτε ότι θα βάλετε μπροστά τη διαδικασία για την αδειοδότηση φαρμάκων στη χώρα μας. Θα σας πω αυτό που είπα μόλις πριν και στον συνάδελφό σας. Έως ότου το κάνετε αυτό, αποσύρετε αυτό το νομοσχέδιο. Φέρτε πρώτα την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τη θεραπευτική κάνναβη για τους Έλληνες και μετά ελάτε να συζητήσουμε για την παραγωγή της θεραπευτικής κάνναβης.

Εσείς έχετε κάνει ακριβώς το αντίθετο και ξέρουμε πάρα πολύ καλά γιατί. Διότι άγεστε και φέρεστε από συγκεκριμένα πολυεθνικά συμφέροντα που θέλουν αυτήν τη στιγμή γην και ύδωρ, για να παράξουν όσο γίνεται πιο γρήγορα αυτό το οποίο σήμερα δεν επιτρέπεται να έχουν οι Έλληνες καρκινοπαθείς, θεραπευτική κάνναβη που τους βοηθάει ιδίως σε περίοδο χημειοθεραπείας με τη ναυτία, με τους πόνους, με την έλλειψη όρεξης, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας, που τους βοηθάει στη μείωση της σπαστικότητας, οι επιληπτικοί, οι άνθρωποι που πάσχουν από Πάρκινσον, από άνοια, από διαταραχές ύπνου. Όλοι αυτοί πρέπει να ακούσουν από εσάς τι θα κάνετε για να έχουν πρόσβαση στην θεραπευτική κάνναβη πριν φέρετε αυτό το νομοσχέδιο.

Αυτό που βλέπουμε εμείς στο ΜέΡΑ25 είναι ότι είναι εξαιρετικό, αν το σκεφτείτε, αυτός ο συνδυασμός. Κρατάτε την καταστολή ζωντανή για την εγχώρια κοινωνία και αδειοδοτείτε τη χρήση της ελληνικής γης και του ελληνικού νερού, ένα χωράφι φτηνό για τις πολυεθνικές, για να γίνεται εξαγωγή. Όσα κόμματα υπερψηφίσετε έστω και επί της αρχής αυτό το νομοσχέδιο, δεν στηρίζετε τη θεραπευτική κάνναβη, στηρίζετε τις πολυεθνικές που απαιτούν ελληνική γη και ελληνικό ύδωρ -και μη ξεχνάμε ότι είναι ιδιαίτερα υδροβόρα η καλλιέργεια αυτή- και εξαγωγή των προστιθέμενων αξιών από την Ελλάδα.

Ελάτε τώρα, γιατί πραγματικά το νομοσχέδιο σας, κύριε Γεωργιάδη, δεν αντέχει σε σοβαρή συζήτηση, να μιλήσουμε για τη χρήση της κάνναβης για θεραπευτικούς λόγους και άλλους λόγους στην Ελλάδα, για το πώς πραγματικά θα είμαστε γενναίοι και μετά συζητάμε και για αυτά τα οποία θέλετε να συζητήσετε με το σημερινό νομοσχέδιο.

Ο κ. Ξανθός το έθεσε πριν. Γίνεται μια ολόκληρη φιλολογία. Όντως, κύριε Ξανθέ, έχετε δίκιο. Πάμε πολλά χρόνια πίσω, σε μία συζήτηση που θα έπρεπε να έχει λήξει περί εθισμού και περί καταστολής, αυτό που θέσατε, ότι είναι ο προθάλαμος και τα λοιπά.

Εμείς είμαστε ξεκάθαροι στη θέση μας αυτή. Ο εθισμός είναι επικίνδυνος. Δεν λύνεται μέσα από την καταστολή. Για την ακρίβεια, επιταχύνεται και ενισχύεται μέσα από την καταστολή που αυξάνει τις τιμές, δίνει πεδίο δόξης λαμπρό στις λούμπεν μαφίες και, ταυτόχρονα, δίνει και μια αίσθηση ακριβής παραβατικότητας σε νέα παιδιά.

Αλλά επειδή έχω λίγο χρόνο και μιλάω για τον εθισμό, θέλω να μιλήσω τώρα για τον δικό σας εθισμό, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Και δεν λέω «της συμπολίτευσης» συνολικά. Μιλάω για την Κυβέρνηση. Δείχνετε έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα και επικίνδυνο εθισμό σε μια κακή συνήθεια του παρελθόντος αυτής της κοινωνίας, αυτής της πολιτείας και συγκεκριμένα, των κατεχόντων. Εάν ρωτήσετε οποιονδήποτε -και, νομίζω, και από τη Νέα Δημοκρατία ανθρώπους- γιατί πτώχευσε η Ελλάδα το 2010, η απάντηση που θα δώσετε οι περισσότεροι –και είναι και σωστή- είναι ότι τόσα χρόνια πριν για τον α’ ή β’ λόγο -μην μπούμε τώρα σε διανομή και κατανομή φταιξίματος- είχες μια ελληνική οικονομία η οποία στηριζόταν σε έναν άκρατο, μη βιώσιμο δανεισμό από το εξωτερικό, είτε του κράτους είτε μέσα από τις τράπεζες, και αυτά τα χρήματα δεν γίνονταν παραγωγικές επενδύσεις. Αυτά τα χρήματα ουσιαστικά λειτούργησαν παρεοκρατικά από τη μια μεριά και ολιγαρχικά από την άλλη μεριά. Και αν θυμάστε, όταν έσκασε η φούσκα το 2010, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ευρωζωνικές χώρες, όλοι βγήκαν κατόπιν εορτής και είπαν αυτό που κάποιοι λέγανε προηγουμένως χρόνια πριν, ότι μας είχαν μπερδέψει τα πάρα πολύ χαμηλά επιτόκια μέχρι το 2009, μέχρι το 2010, που μας έδιναν την αίσθηση ότι είτε δανείζεται το γερμανικό κράτος είτε το ελληνικό κράτος, είναι το ίδιο πράγμα. Σας θυμίζει τίποτα αυτή η ιστορία;

Εσείς γιορτάζετε ότι έχετε χαμηλά επιτόκια στις αγορές. Ο μόνος λόγος που έχετε χαμηλά επιτόκια είναι ότι υπάρχει μία Κεντρική Τράπεζα, η οποία πήρε 23 δισεκατομμύρια ευρώ ομολόγων, τα αγόρασε και θα πάρει άλλα 12. Γι’ αυτό έχετε χαμηλά επιτόκια. Έχετε εθιστεί και εσείς, όπως και οι προηγούμενοι, πριν το 2008-2010, στο φθηνό δάνειο και θέλετε να μας πείσετε, όπως ήθελαν και οι προηγούμενοι τόσο της Νέας Δημοκρατίας όσο και του ΠΑΣΟΚ, ότι έχουμε θωρακισμένη Ελλάδα. Τον θυμάστε τον κ. Αλογοσκούφη; Και τον κ. Σημίτη, τον θυμάστε; Σκληρός πυρήνας του ευρώ. Τις ίδιες ανοησίες, που λέγανε τότε στη βάση των χαμηλών επιτοκίων, μας λέτε και εσείς σήμερα. Έχετε εθιστεί στο δάνειο. Το ελληνικό δημόσιο παίρνει συνέχεια δάνεια, την ώρα που τα προηγούμενα μη βιώσιμα είναι βιώσιμα και δεν χρειάζεται, λέει, αναδιάρθρωση, κούρεμα των προηγούμενων δανείων.

Εμείς, λοιπόν, σας λέμε από το ΜέΡΑ25 ότι αυτός ο εθισμός δεν έχει θεραπευτική αγωγή ούτε από κάνναβη ούτε από τίποτα άλλο. Πρέπει, τουλάχιστον, να ξανασκεφτούν οι Βουλευτές σας. Γιατί εσείς της Κυβέρνησης δεν είστε πλέον μία κυβέρνηση, είστε μια ανώνυμη εταιρεία. Εμείς σας ονομάζουμε «Μητσοτάκης Α.Ε.». Μπίζνες κάνετε. Και τι σας νοιάζει; Θα κρατήσει ένα χρόνο, δύο χρόνια, τρία χρόνια; Θα φύγετε μετά και δεν θα αναγνωρίζεται τίποτα μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, όπως έγινε και με τις προηγούμενες ολιγαρχικές κυβερνήσεις. Και γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά τι σήμαινε αυτό.

Εμείς, όμως, σας λέμε το εξής και κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου σε εσάς τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης και τους υπόλοιπους. Στα επόμενα στατιστικά στοιχεία που θα βγουν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας, θα δείτε ότι θα υπάρχει ένας πληθωρισμός 4% στη Γερμανία. Δεν έχει καμία μεγάλη σημασία αυτό. Εγώ προσωπικά δεν θα ανησυχούσα, αν ήμουν Γερμανός, γιατί οι τιμές έπεσαν, ξαναανεβαίνουν.

Εγώ σας λέω ένα, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, ότι το πολιτικό σύστημα στη Γερμανία θα πανικοβληθεί με το 4%. Τα μηνύματα στη Φρανκφούρτη θα είναι αλλεπάλληλα. Τα ομόλογα, τα οποία τώρα εσείς πουλάτε και χαίρεστε που είναι χαμηλά τα επιτόκια, δεν θα συνεχίσουν να αγοράζονται μετά το Φεβρουάριο του 2022 από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τελείωσε αυτό.

Σε μία περίοδο που θα αρχίζουν να τσιμπάνε τα επιτόκια –γενικότερα, όχι μόνο για τα ελληνικά ομόλογα-, τότε θα αρχίσουν να τραβιούνται τα λουριά: Θα έρθει το πέμπτο μνημόνιο, το οποίο δεν θα το πουν έτσι, από τη μία μεριά. Επικουρικές συντάξεις ξεχάστε τες, θα αρχίσουν να κόβονται. Πάλι η φορολογία θα αρχίσει να ανεβαίνει και θα γίνει με εντολές των Βρυξελλών που έχουν πάρει εντολές από το Βερολίνο για τον απλούστατο λόγο ότι κάποια στιγμή τελειώνει η δημοσιονομική χαλάρωση της πανδημίας και τότε θα βρεθείτε στην ίδια κατάσταση που βρέθηκε το μνημονιακό μπλοκ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ το 2009-2010.

Αυτός ο εθισμός είναι ένας εθισμός που η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να σηκώσει πια. Δημιουργήσατε μια χρεοδουλοπαροικία που βουλιάζει όλο και περισσότερο στο μη βιώσιμο χρέος, τόσο το δημόσιο όσο και το ιδιωτικό, με τα ίδια επιχειρήματα που πριν από το 2009 βαυκαλιζόσασταν και προσπαθήσατε να βαυκαλίσετε και τον ελληνικό λαό, λέγοντας «Μη φοβάστε, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όλα είναι βιώσιμα». Με τα ίδια επιχειρήματα θα έρθετε στο ίδιο αδιέξοδο και τότε, θα μας θυμηθείτε. Αλλά και πάλι, όπως έγινε και τότε, θα βγαίνετε και θα λέτε οι ίδιοι οι οποίοι προβλέπατε τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως έγινε και με το ΠΑΣΟΚ το 2010 που χαιρόταν μετά για το PSI, θα έρχεστε να μας λέτε πόσο σημαντική είναι μια νέα αναδιάρθρωση χρέους, εφόσον βεβαίως τα βάρη τα σηκώσουν οι εργαζόμενοι άλλη μία φορά.